Ἀλίμονό μου, ποὺ ὁλόγυρά μου βρίσκεται τ᾿ ὄνομά Σου, κι ὅμως ἐγὼ ὑπηρετῶ τοὺς ἐχθρούς σου. ( Ἀββᾶς Ἡσαΐας )

Η Θεία Χάρις διατηρείται με την ταπείνωση και την ευχαριστία εις τον Θεό.

(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Η προσευχή είναι χάρις. Τη δίνει ο Θεός, όταν υπάρχει ζήλος και ταπείνωση. (Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής)

Γι’ αυτό πόσο χρειάζεται μακροθυμία, πόσο χρειάζεται ανοχή, ιδιαιτέρως στο να μην κρίνουμε ποτέ κανένα άνθρωπο.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Σε καμιά περίσταση να μην αυτοεπαινείσαι αλλά και να μη ζητάς τον έπαινο των άλλων. Ούτε να ζηλεύεις εκείνους που επαινούνται από τους ανθρώπους. Αληθινά συνετός είναι εκείνος που επαινείται από τον Θεό και δοξάζεται από τον Θεό.

(Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ)

Το Κοινόβιο είναι η Κιβωτός του Νώε. (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Αγώνας, προσευχή, πίστη. Νά ’χουμε ταπείνωση, σεμνότητα, τιμιότητα. Η δύναμη του Θεού είναι πολύ μεγάλη. Η προσευχή, πάντα κάνει καλό. Ό,τι κάνομε, να το κάνομε για τον Θεό και όχι για την κενοδοξία. Ο Θεός δέχεται την λίγη νηστεία που γίνεται με ταπείνωση.

(Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης)

Πολύ μας αγαπάει ο Κύριος· αυτό το έμαθα από το Άγιο Πνεύμα, που μου έδωσε Εκείνος κατά το μέγα Του έλεος. Γέρασα και ετοιμάζομαι για το θάνατο και γράφω την αλήθεια από αγάπη για τους ανθρώπους. Το Άγιο Πνεύμα, που μου έδωσε ο Κύριος, θέλει να σωθούν όλοι, να γνωρίσουν όλοι τον Θεό. Ήμουν χειρότερος κι από ένα βρωμερό σκύλο, εξαιτίας των αμαρτιών μου· σαν άρχισα όμως να ζητώ συγχώρηση από τον Θεό, Αυτός μου έδωσε όχι μόνο τη συγχώρηση αλλά και το Άγιο Πνεύμα. Έτσι, εν Πνεύματι Αγίω, γνώρισα τον Θεό. Βλέπεις αγάπη που έχει ο Θεός για μας; Ποιος, αλήθεια, θα μπορούσε να περιγράψει την ευσπλαχνία Του; Το Άγιο Πνεύμα είναι αγάπη και η αγάπη αυτή πλημμυρίζει όλες τις ψυχές των ουρανοπολιτών αγίων. Και το ίδιο Άγιο Πνεύμα είναι στη γη, στις ψυχές όσων αγαπούν τον Θεό. Εν Πνεύματι Αγίω οι ουρανοί βλέπουν τη γη, ακούνε τις προσευχές μας και τις προσκομίζουν στον Θεό. (Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης)

Ο Θεός, μας υπενθυμίζει με διάφορους τρόπους την παρουσία του. Εμείς ωστόσο, τη λησμονούμε σύντομα, ειδικά όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά για μας. Λησμονούμε ότι είμαστε εδώ για μικρό μονάχα χρονικό διάστημα και νομίζουμε ότι θα είμαστε για πάντα· όταν όμως μας βρίσκουν αναποδιές, κλαίμε, «έλεος Κύριε» αναφωνούμε. Γι’ αυτό πρέπει να προσπαθούμε σκληρά να αλλάξουμε το χαρακτήρα μας προς το καλύτερο.

(Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα)

Μην αφήνεις τον εαυτό σου ανεπίσκοπο. Κάθε ώρα να εποπτεύεις, να εξετάζεις και να ελέγχεις τον εαυτό σου. Είσαι εντάξει αυτή τον ώρα;.

(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Μὲ πάρα πολὺ μικρὸ ἀντάλλαγμα πουλάει ὁ Θεὸς τὰ ἀγαθά του σ᾿ ἐκείνους ποὺ σπεύδουν νὰ τὰ ἀγοράσουν, γιὰ ἕνα κομματάκι ψωμί, ἕνα τιποτένιο ροῦχο, ἕνα ποτῆρι κρύο νερό, ἕναν ὀβολό. ( Ἅγιος Ἐπιφάνιος )

Η Εκκλησία είναι ένα νοσοκομείο και όλοι βρίσκονται σε αυτήν επιθυμώντας τη θεραπεία. Το νοσοκομείο αυτό είναι θεραπευτήριο. Η διαφορά από τα άλλα νοσοκομεία, είναι ότι στο νοσοκομείο της Εκκλησίας ακόμη και στο νεκροτομείο υπάρχει ελπίδα.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Ο πιστός αγωνίζεται να μην τρέφει τα πάθη του με την κατ’ ενέργεια αμαρτία ή με την συγκατάθεση στους πονηρούς λογισμούς, γιατί τα πάθη είναι παρά φύσιν κινήσεις της ψυχής. Όταν οι δυνάμεις της ψυχής, δηλαδή το επιθυμητικό, το θυμικό και το λογιστικό δεν λειτουργούν φυσιολογικά, αλλά λειτουργούν στο παρά φύσιν, τότε αναπτύσσονται τα αντίστοιχα πάθη. Η κάθαρση από τα πάθη επιτυγχάνεται με την αντίστοιχη άσκηση των αρετών.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Ο σκοπός της θεανθρώπινης παιδείας ταυτίζεται με τον σκοπό της Εκκλησίας, που δεν είναι άλλος από τον αγιασμό του ανθρώπου. Αυτής της παιδείας, που ζητεί την θέωση του ανθρώπου, όχι διά του εαυτού του, αλλά διά του Θεανθρώπου Χριστού, είναι υπέρμαχοι και προστάτες οι Τρεις Ιεράρχες, ως φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος και ως ένδοξα μέλη του Σώματος του Χριστού.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Μη δέχεσαι τις κακές ιδέες για να μην αναγκάζεσαι να υποχωρείς στο κακό και στα έργα του. Διότι, όταν κάποιος δεν αμαρτάνει με το νου, ούτε με το έργο δεν θα αμαρτήσει. Όταν πέσετε σε ποικίλους πειρασμούς να το θεωρείτε ως μεγάλη χαρά. (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)

Ο διάβολος υπάρχει, είναι το πνεύμα του κακού. Αν πούμε ότι δεν υπάρχει, είναι σαν να αρνούμαστε το Ευαγγέλιο που μιλά γι’ αυτόν. Αυτός είναι ο εχθρός μας, ο πολέμιός μας στη ζωή, ο αντίθετος του Χριστού και λέγεται αντίχριστος. Ο Χριστός ήλθε στη γη, για να μας απαλλάξει από τον διάβολο και να μας χαρίσει τη σωτηρία.

(Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Είδα άνθρωπο που φανερά αμάρτησε, αλλά μυστικά μετανόησε. Και αυτόν που εγώ τον κατέκρινα ως ανήθικο, ο Θεός τον θεωρούσε αγνό, διότι με την μετάνοιά του Τον είχε πλήρως εξευμενίσει. (Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος

Η χάρις του Θεού σ’ έμας τους Ορθοδόξους αποκαλύπτει τα μυστήρια. Η θρησκεία μας είναι κάτι το μεγαλειώδες· θεραπεύει τα πάντα. Ν’ αγαπήσεις τον Χριστό και τότε όλα θ’ αλλάξουν μέσα σου και γύρω σου.

(Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ποτέ δεν στρέφονται προς τον Θεό και ποτέ δεν προσεύχονται. Και ξαφνικά η ψυχή τους αισθάνεται μελαγχολία, το πνεύμα τους ανησυχία και η καρδιά τους θλίψη. Τότε συνειδητοποιούν ότι σε μια τέτοια δυστυχία, κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να τους βοηθήσει. Γι\’ αυτό στρέφονται προς τον Θεό και μ\’ ένα βαθύ αναστεναγμό λένε: «Κύριε, ελέησέ με!». Και ο Κύριος τους ακούει, αν και στην αρχή ο άνθρωπος μόλις που αισθάνεται την θεία Χάρη. Αργότερα, την αισθάνεται όλο και περισσότερο και νιώθει ανακούφιση.

(Στάρετς Νεκτάριος της Όπτινα)

Οι πειρασμοί υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντοτε στη ζωή μας και πρέπει να φυλαγόμαστε από τις αμέτρητες παγίδες που στήνει εναντίον μας ο παμπόνηρος διάβολος. Μόνο με την ταπεινοφροσύνη και την προσευχή μπορούμε να τις αποφεύγουμε και ν\’ ασφαλιστούμε. Όποιος προσέχει και είναι συνετός, ωφελείται πολύ οπό τις θλίψεις και τους πειρασμούς.

(Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης)

Θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αγνίσουμε τον εαυτό μας, να τον καθαρίσουμε μέσα και έξω και ιδιαίτερα τον λογισμό, διότι από τον λογισμό ξεκινούν όλα τα κακά τόσο στην καρδιά, όσο και στο σώμα.

(Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις, να Τον βάλεις στη καρδιά σου. Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου, από το άγγιγμα της χάρης, κάθε στιγμή όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το ψυχικό θάνατο, προστατεύοντάς σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων…

(Άγιος Λουκάς ο Ιατρός)

Αν δεις ή ακούσεις κάποιον να αμαρτάνει, μην τον κατακρίνεις. Γιατί αν εσύ πεις το αμάρτημά του σ’ έναν, αυτός θα το πει σε δεύτερο, εκείνος σε τρίτο, ο τρίτος σε τέταρτο κι έτσι θα το μάθουν όλοι και θα τον κατακρίνουν, πράγμα που είναι βαρύ. Αιτία όλης αυτής της κατάστασης θα είσαι συ, που διαλάλησες πρώτος το παράπτωμα του αδελφού σου.

(Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ)

Τη συγχώρηση πρέπει να τη δίνουμε σε όλους, όπως κάνει και ο ίδιος ο Θεός. «Βρέχει επί δικαίους και αδίκους», λέγει το Ευαγγέλιο. Διότι όλοι είμαστε αμαρτωλοί και όλοι θα έπρεπε να καταδικασθούμε για τις αμαρτίες μας, λίγες ή πολλές. Για αυτό πρέπει να συγχωρούμε και να ευχόμαστε στον Θεό να συγχωρήσει και τον αμαρτωλό και εμάς, που αμαρτάνουμε και πολύ συχνά δεν καταλαβαίνουμε τι κάνουμε ή τι δεν κάνουμε.

(Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης)

Κακό δεν είναι να τιμωρείται κάποιος εδώ, αλλά το ότι γίνεται άξιος της εκεί τιμωρίας. (Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης)

Ο αγαθός, ο καλοκάγαθος, αυτός που δεν έχει πονηρούς λογισμούς, ελκύει την χάρη του Θεού. Κυρίως η αγαθότητα και η απλότητα ελκύουν την χάρη του Θεού· είναι οι προϋποθέσεις, για να έλθει ο Θεός.

(Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Η προσευχή να γίνεται. Έστω και τυπική, που σου ψιθυρίζει ο διάβολος ότι είναι ξερή και τυπική.

(Γέροντας Ευσέβιος Γιαννακάκης)

\”Και ποιος είναι ο Παράδεισος; «Ο Χριστός», έλεγε ο Γέροντας. «Όταν αγαπάς τον Χριστό, τότε παρ’ όλη την αίσθηση της αμαρτωλότητος και των αδυναμιών σου έχεις τη βεβαιότητα ότι ξεπέρασες το θάνατο, γιατί βρίσκεσαι στην κοινωνία της αγάπης του Χριστού. Και να μας αξιώσει ο Θεός να δούμε το Πρόσωπο του Κυρίου και απ’ εδώ στη γη και απ’ εκεί, όπου θα πάμε».\”

Να νικάμε τη νωθρότητα και την αναποφασιστικότητά μας με την μνήμη της άσβεστης φωτιάς που μας περιμένει, να παρακινούμε τον εαυτό μας σε αγώνα με την υπόμνηση του κινδύνου της αιώνιας καταστροφής μας. (Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Ο οργισμένος άνθρωπος είναι τυφλός και τρελός. Δεν συναισθάνεται τι λέει και τι κάνει. Συχνά, μετά το ξέσπασμά του, μετανοεί πικρά για όσα άτοπα είπε και έκανε. Γιατί η οργή που δεν δαμάζεται συγχύζει τον νου, ταράζει την ψυχή, καταστρέφει τη λογική, φυγαδεύει το Πνεύμα του Θεού και αφήνει τον άνθρωπο έρμαιο στα χέρια του διαβόλου. Όποιος δαμάζει τον θυμό του, εύκολα θα συγκρατήσει τον εαυτό του απ’ όλα τα κακά.